جامعة المصطفی (ص) العالمیة مطالعات فقه اسلامی و مبانی حقوق 2783-2368 8 30 2014 02 20 Comparative research on testifying the relatives in Imamiya and Hanafiyyah jurisprudence بررسی تطبیقی شهادت خویشاوندان در فقه امامیه و حنفیه 81 98 1580 FA سید حسن علوی کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم‌شناسی جامعه المصطفی العالمیه مشهد Journal Article 2014 07 13 One of the condition for accepting the testifying is there must be no “Tohmat” or being beneficiary in testifying. The main question in this essay is that weather testifying of relatives for each other can cause this doubt that they are beneficiary and cannot testify for or against each other? This that weather we should accept the testifying of relatives for or against each other, there are six main views among Shia jurists. Some believe that since they are beneficiary, we must not accept their testifying. Some other believe that the testifying of all relative except the testifying between father and child, and the couple for each other is acceptable. The third group believe that all of the testifying of relatives for each other is acceptable except the couple for each other is valid. The forth group claim that the testifying of relatives for each other is acceptable on condition that someone’s else also testify as an appendix. Another group claim that it is depends on the judge that weather accept or reject that testifying. Some other believe that there is no problem with this kinds of testifying. The hanafiyyah jurists believe that “Tohmat” is one of the conditions of testifying. On testifying of relatives for or against each other, the majority of them believe that the child and father cannot testify for each other, there is no unanimity on the testifying of the couple for each other and they agree that the other relatives can testify for or against each other. یکی از شرایط پذیرش شهادت، عدم وجود «تهمت» است. تهمت به این معناست که گمان جلب منفعت یا دفع ضرر از سوی شاهد به سبب شهادت وی ایجاد شود. پرسش اصلی این مقاله این است که آیا شهادت خویشاوندان باعث به وجود آمدن چنین اتهامی می‌شود تا شهادت آنها نسبت به یکدیگر، قابل پذیرش نباشد؟ در رابطه با قبول یا عدم قبول شهادت خویشاوندان در بین فقهای شیعه، شش دیدگاه وجود دارد: برخی به سبب وجود تهمت، شهادت بستگان را مطلقاً مردود دانسته‌اند؛ گروهی دیگر نسبت به پذیرش شهادت سایر بستگان اتفاق نظر داشته و در پذیرش شهادت زوجین و پدر و فرزند نسبت به یکدیگر اختلاف کرده‌اند؛ گروه سوم، حکم به قابل قبول بودن شهادت تمام خویشاوندان ـ‌به جز زوجین‌ـ نموده‌اند؛ دسته دیگر نیز بر این اعتقادند که شهادت خویشاوندان مطلقاً قابل استماع است، اما با این شرط که علاوه بر شهادت آنها، شهادت دیگری نیز به عنوان ضمیمه وجود داشته باشد؛ گروهی نیز پذیرش یا عدم پذیرش را به رأی قاضی موکول کرده‌اند و بعضی هم با استناد به اطلاق آیات و روایات باب شهادت، آن را به طور مطلق و بدون لحاظ نمودن شرط یا قیدی مسموع می‌دانند. فقهای حنفی نیز تهمت را جزو شروط ادای شهادت دانسته و بر آن اتفاق نظر دارند. در رابطه با شهادت خویشاوندان، اکثر آنها حکم به عدم پذیرش شهادت پدر و فرزند نسبت به یکدیگر نموده‌اند و نسبت به شهادت زوجین اختلاف نظر دارند و شهادت سایر بستگان را مورد قبول می‌دانند.   برای دریافت اصل مقاله، از نورمگز و یا مگیران ، آدرس های زیر را کپی و در نوار آدرس مرورگر خود وارد نمایید:<br /> مگیران:  https://www.magiran.com/paper/1441098 نورمگز: https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1199250 http://fvh.journals.miu.ac.ir/article_1580_58d09a3d8cb842f879a58b2febb3db11.pdf