جامعة المصطفی (ص) العالمیة مطالعات فقه اسلامی و مبانی حقوق 2783-2368 16 46 2023 02 20 Analyzing Taʿzīr (Arabic: تَعْزیر, discretionary punishment) in the Prohibitions of Sharīʿah (Arabic: شَریعة, Islamic Religious Law) and the Violation of Government Regulations واکاوی تعزیر در محرمات شرعی و نقض مقررات حکومتی 277 303 6763 10.22034/fvh.2021.10611.1348 FA عبدالرضا اصغری استادیار گروه حقوق دانشگاه علوم اسلامی رضوی حسین ابراهیم زاده دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه علوم اسلامی رضوی 0009-0002-5848-8224 Journal Article 2021 04 17 The limits and place of “Taʿzīr” (Arabic:, discretionary punishment) as the main punishment in the laws and regulations that are more applicable should be clearly defined. Punishments are divided into “Taʿzīr Mansūs Sharʿī” (Arabic: الْتَّعْزیرُ الْمَنْصُوصُ الشَّرْعِیُّ, religious and legal stipulated discretionary punishment) and “Taʿzīr Mansūs Sharʿī for committing Sharʿī prohibitions and violating government regulations”. Explaining the difference between Taʿzīr in committing Sharʿī prohibitions and violating government regulations is the purpose of this research. Taʿzīr in committing Sharīʿah (Arabic: Islamic religious law) prohibitions are different in the realm of taʿzīrāt and whether it is Ḥaqq Allāh, (Arabic: حَقُّ الله) or the right of God or Haqq al-Nās (Arabic: حَقُّ النّاس) or the right of people, as well as including the enforcement of Dar’ (Arabic: دَرْأ, ḥudud avoidance in the case of doubt) rule. It is understood that taʿzīr has more positions than taʿzīr in committing religious prohibitions because of violating the rules of government in order to preserve public interests, order and building healthy social relations. The characteristics of this ta'zir are: Constructive (Arabic: إعْتِباری, abstractive), based on community and also general deterrence to taʿzīr in the committing of prohibitions. The practical rules such as the principle of individualization of punishment, proportionality and the inclusion of the rule of Dar’ (Arabic: دَرْأ, ḥudud avoidance in the case of doubt) can also be applied in this part of governmental discretionary punishment. Consequently, the concept and field of taʿzīrāt (discretionary punishments) should be determined by the division that the legislator has submitted in order to clarify the rulings on which they are based. حدود و قلمروی «تعزیر» به عنوان عمده‌ترین مجازات در قوانین و مقررات که کاربرد بیشتری دارد، باید به صورت دقیق مشخص باشد. در قانون مجازات اسلامی(1392) تعزیرات از حیث موجب آن به «تعزیر منصوص شرعی» و «تعزیر به جهت ارتکاب محرمات شرعی و نقض مقررات حکومتی» تقسیم شده است. هدف از این پژوهش، تبیین تفاوت تعزیر در ارتکاب محرمات شرعی و نقض مقررات حکومتی است؛ تعزیر در ارتکاب محرمات شرعی در قلمرو تعزیرات و حق‌اللهی بودن یا حق‌الناسی بودن آن، و همچنین در شمول اجرای قاعده درأ با هم متفاوت هستند. با دقت در مبانی فقهی و کلمات فقها چنین برداشت می‌شود که تعزیر به خاطر نقض مقررات حکومتی به منظور حفظ مصالح و نظم عمومی و سالم سازی روابط اجتماعی از گستره بیشتری نسبت به تعزیر در ارتکاب محرمات شرعی دارد. از خصایص این تعزیر قراردادی بودن، اجتماع محور بودن و همچنین بازدارندگی عام نسبت به تعزیر در ارتکاب محرمات دارد. قواعد کاربردی مانند اصل فردی کردن مجازات‌ها، تناسب جرم و مجازات و شمول «قاعده درأ» می‌تواند در این بخش از تعزیرات حکومتی هم جاری شود. در نتیجه مفهوم و قلمرو تعزیرات با تقسیم بندی که قانونگذار ارائه کرده باید مشخص شود تا احکامی که بر آن‌ها مترتب است، آشکار شود. http://fvh.journals.miu.ac.ir/article_6763_ba9cffebcf8cc8b721e490f0189b8e3c.pdf