An active or a neutral role for the judge regarding the issues is rooted in the acceptance of the originality of the individual or the community. In Article 156 of the Constitution, the middle theory is accepted and the judiciary is supporter individual and social rights; But the legislator in article 199 of the Civil Procedural Law like the followers of the community originality, allow the judges conduct any investigation. Despite the above article, there is disagreement regarding Tahsile Dalil. The question of the current research, which is written with descriptive-analytical method, is about the possibility and conditions of Tahsile Dalil. If there is incomplete evidence in the case and the Tahsile Dalil doesn't conflict with other regulations, the judge is allowed to do so in civil cases. In criminal cases, the judge is allowed to Tahsile Dalil, except for those related to Allah rights. Despite the lack of clear opinions of jurists regarding the Tahsile Dalil; But in jurisprudence, some reasons point to the necessity of justice and others point to the impartiality. In some jurisprudential opinions have been emphasized justice to the extent that the judge is not exposed to the accusation of partiality, which is a good theory. Imam Khomeini didn't explicitly comment on the Tahsile Dalil; But he pointed the impartiality of the judge, and on the other hand, he emphasized the necessity of discovering the truth; so we can consider the selected theory about the Tahsile Dalil to be consistent with the Imam's opinion.
حائری، سید کاظم حسینی(1415)، القضاء فی الفقه الإسلامی، قم: مجمع اندیشه اسلامی، چ 1.
حسنزاده، مهدی و محمد بافهم(1397)، «تبیین جایگاه علم قاضی و اسناد در دادرسی مدنی بر مبنای ماده 1335 قانون مدنی»، فصلنامه مطالعات حقوق خصوصی، دوره 46، ش3، ص 416-399.
حیدری، الهام(1393)، «اعتبار علم قاضی در صدور احکام کیفری در قانون مجازات اسلامی مصوب 1392»، پژوهشنامه حقوق کیفری، س5، ش2.
حاجیمحمدی، اصغر، گودرز افتخارجهرمی، لعیا جنیدی و مهدی شهلا(1397)، «اصل بی طرفی دادرس و قواعد ناشی از آن»، فصلنامه تحقیقات حقوق خصوصی و کیفری، ش35، ص 48-33.
حشمتی، ابولفضل(1393)، «تحصیل دلیل از طرق نامشروع»، جستارهای فقه و حقوق، س1، ش2.
خوانساری، سید احمد(1405ق)، جامع المدارک، ج6، چ2، قم: موسسه اسماعیلیان.
خالقی، علی(1392)، آیین دادرسی کیفری، چ21، تهران: موسسه مطالعات و پژوهشهای حقوقی شهر دانش.
خالقی، علی(1395)، نکتهها در قانون آیین دادرسی کیفری، چ6، تهران: موسسه مطالعات و پژوهشهای حقوقی شهر دانش.
دیانی، عبدالرسول(1385)، ادّله اثبات دعوا در امور کیفری و مدنی، تهران: انتشارات تدریس.
راغب اصفهانی، حسین(1412ق)، مفردات الفاظ القرآن، لبنان: دارالعلم/ الدار الشامیه.
زراعت، عباس(1392)، شرح مختصر قانون مجازات اسلامی، چ2، تهران: ققنوس.
زمانزاده بهبهانی، مهری، محسن رهامی و مرتضی ناجیزواره(1397)، «واکاوی جایگاه اصول دادرسی عادلانه در فقه امامیه»، پژوهشنامه حقوق اسلامی، س19، ش2.
سیّدمرتضی، علی(1415)، الانتصار، قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
سبزواری، محمدباقر(1423)، کفایة الأحکام، ج2، قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
سبحانی، جعفر(1418)، نظام القضاء و الشهاده، ج1، قم: موسسه امام صادقG.
علامهحلی، حسن(1413)، قواعد الأحکام، ج3، قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
عاملی، جواد(بی تا)، مفتاح الکرامه، ج10، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
عمید، حسن(1363)، فرهنگ عمید، ج1 و 2، تهران: موسسه انتشارات امیر کبیر.
غمامی، مجید و حسن حسنی(1385)، «اصول تضمین کننده عملکرد دموکراتیک در دادرسی و اصول مربوط به ویژگی های دادرسی مدنی»، مجلّه دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، ش74.
فاضل هندی، محمد(1416ق)، کشف اللثام، ج10، قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
فتحی، محمدجواد و دادیار هادی(1392)، «جایگاه دادستان در سیاست جنایی نوین و الزامات دادرسی عادلانه»،فقه و حقوق اسلامی، س4، ش7.
فتحی، مرتضی و رضا رضایی(1398)، «توازن اصل آزادی تحصیل دلیل با قاعده استثنایی(بیاعتباری ادله تحصیلی به روش غیر قانونی) از منظر فقه، حقوق ایران و حقوق غرب(با تاکید بر آمریکا و آلمان)»، فصلنامه پژوهش تطبیقی حقوق اسلام و غرب، س6، ش2.
کلینی، محمد(1407)، الکافی، ج7، چ4، تهران: دار الکتب الإسلامیه.
کاتوزیان، ناصر(1380)، اثبات و دلیل اثبات، ج1، تهران: نشر میزان.
کاتوزیان، ناصر(1382)، مقدمه علم حقوق و مطالعه در نظام حقوقی ایران، چ37، تهران: شرکت سهامی انتشار.
کریمی، عباس، پوراستاد، مجید(1385)، «استجواب در دعاوی مدنی»،مجلّه دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، ش74.
کلانتریخلیلآباد، عباس، نفیسه متولیزاده و صدیقه گلستانرو(1395)، «احتیاط در دماء و کاربرد آن در حقوق کیفری»، حقوق اسلامی، س13، ش51.
کوشکی، غلامحسن و رضا موسویآزاده(1397)، از شناسایی «منع تجسس» به مثابه «قاعده فقهی» تا انعکاس آثار آن در نظام دادرسی کیفری ایران، پژوهشنامه حقوق اسلامی، س19، ش1(پیاپی 47).
کراچیانثانی، فاطمه و همکاران(1400)، «تسامح در اثبات حدود به مثابه مبنایی در حقوق اسلام»، فقه و اصول، س 53، ش 1.
Bahrami, H. (2024). Juridical and legal study of Tahsile Dalil by a judge with recognition in the thought of Imam Khomeini. Studies of Islamic Jurisprudence and Basis of Law, 17(48), 135-173. doi: 10.22034/fvh.2023.14745.1689
MLA
Bahrami, H. . "Juridical and legal study of Tahsile Dalil by a judge with recognition in the thought of Imam Khomeini", Studies of Islamic Jurisprudence and Basis of Law, 17, 48, 2024, 135-173. doi: 10.22034/fvh.2023.14745.1689
HARVARD
Bahrami, H. (2024). 'Juridical and legal study of Tahsile Dalil by a judge with recognition in the thought of Imam Khomeini', Studies of Islamic Jurisprudence and Basis of Law, 17(48), pp. 135-173. doi: 10.22034/fvh.2023.14745.1689
CHICAGO
H. Bahrami, "Juridical and legal study of Tahsile Dalil by a judge with recognition in the thought of Imam Khomeini," Studies of Islamic Jurisprudence and Basis of Law, 17 48 (2024): 135-173, doi: 10.22034/fvh.2023.14745.1689
VANCOUVER
Bahrami, H. Juridical and legal study of Tahsile Dalil by a judge with recognition in the thought of Imam Khomeini. Studies of Islamic Jurisprudence and Basis of Law, 2024; 17(48): 135-173. doi: 10.22034/fvh.2023.14745.1689