بررسی قاعده «قابل تعزیر بودن هر عمل حرام» در فقه امامیه و حنفی

نوع مقاله : مقاله علمی ترویجی

نویسنده

جامعه المصطفی العالمیه

چکیده

قاعده «قابل تعزیر بودن هر عمل حرام» که یکی از قواعد اصطیادی در فقه امامیه و حنفی و حاکم بر تعزیرات است، مبنای مشروعیت بسیاری از قوانین جزایی و همچنین اسلامی بودن آنها را تشکیل می‌دهد. اکثریت‌قریب ‌به ‌اتفاق فقهای امامیه و حنفی این قاعده را پذیرفته‌اند و آن را هم در گناهان صغیره و هم در گناهان کبیره جاری می‌دانند، اما عده‌ای از فقهای امامیه آن را منحصر در گناهان کبیره می‌دانند و در مقابل این دو دیدگاه، عده‌ای دیگر عمومیت این قاعده را حتی در گناهان کبیره نپذیرفته‌اند.
برای اثبات این قاعده به روایات عامی که در تعدی از حدود الهی قائل به اجرای حد هستند و روایات خاصی که از معصومین] نقل‌شده است و در برخی از معاصی تعزیر را لازم دانسته‌اند و برخی از روایاتی که در باب وجوب جلوگیری از ارتکاب محرمات است، سیره پیامبر اکرم, و علی} که در برخی موارد مرتکبین برخی از معاصی را با اینکه در شرع حدی برای آنها معین نشده مورد تعزیر قرار داده‌اند و قاعده حفظ نظام، تمسک شده است.
 
برای دریافت اصل مقاله، از نورمگز و یا مگیران ، آدرس های زیر را کپی و در نوار آدرس مرورگر خود وارد نمایید:
مگیران:
 https://www.magiran.com/paper/1736685
نورمگز:
https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1260926

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The study of the rule “every prohibited act is punishable by T’azeer” in Imamiah and Hanafit juris prudence

نویسنده [English]

  • Sayed Mahdi Hussaini
Al-Mustafa International University
چکیده [English]

The rule “every prohibited act is punishable by T’azeer” that is one of the deducted principles in the Imamiah and Hanafit jurisprudence and is ruling over the T’azeers is the basis of legitimacy of many criminal laws. The majority of the Imamiah and Hanafit jurists have accepted the principle both in the major and little sins, but some of the Imamiah jurists confine it to the major sins and some others have rejected generality of the principle even in the major sins.
To prove the principle the jurists have reasoned by the following proves: the general traditions that order to impose the Hads in the cases of violation of the divine orders; the special narrations of the Infallibles ordering to exercise the T’azeers on some sins; the traditions about obligation of deterrence of some sins; the manner of the Prophet (PBUH) and Imam Ali (AS) who have imposed T’azeer on some sinners while there was no T’azeer punishment determined for them; the principle “protecting the order”.

کلیدواژه‌ها [English]

  • T’azeer
  • prohibited
  • rule
  • Had