نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی
عنوان مقاله English
نویسندگان English
استصناع، توافق سفارش دهنده با صنعتگر برای تولید کالایی معین است. استصناع چندین قسم دارد که محل بحث، استصناع به عنوان التزام به ساختن کالا بدون تملیک مواد اولیه است. مشروعیت استصناع محل اختلاف میان فقهاست. قائلین به مشروعیت در ماهیت عقد استصناع اختلاف دارند. محقق هاشمی استصناع را عقدی غیرمستقل تحت عنوان بیع سلم و مشروط به قبض در مجلس عقد می داند. اما محقق مومن، اولا استصناع را عقدی مستقل دانسته و معتقد است آثار اختصاصی بیع مثل خیار مجلس در آن جاری نمی باشد. ثانیا بر فرض سلم بودن، قبض شرط نمی باشد. نویسندگان از طرفی با بررسی تحلیلی و انتقادی ادله طرفین و از طرفی با لحاظ قواعد شریعت، با رد اعای سلبی محقق هاشمی و اتخاذ مستقل بودن عقد استصناع، با تحلیل مفهوم عرفی عقد، آثاری چون انفساخ به موت و عدم مسوولیت وراث را در آن جاری می دانند. زیرا تملیک صورت نمی گیرد. لذا با فوت، منفسخ می شود و وراث مسوولیتی ندارند. در فرض پذیرش سلم بودن، با رد ادعای محقق مومن، آن را مشروط به قبض ثمن در مجلس می دانند. برای حل مشکل عدم قبض ثمن در قرارداد استصناع صلح استصناع پیشنهاد می گردد.
کلیدواژهها English